Richardis

Richardis

De kracht van macht weerstaan
Door brand geschilderd
Herrezen en eigen dromen geleefd

 

Dit is een replica van de heilige Richardis uit de Dom te Straatsburg. Zij werd oorspronkelijk gemaakt in 1290 na Christus.

Formaat van het werk is 72 x 106 cm

Zij is te koop. Prijs op aanvraag

Het verhaal van de heilige Richardis

Richardis van Zwaben (840 -Andlau, 18 september 894 of 896).

Zij was een dochter van Erchingen, Heer van Nordgau. In 862 huwde zij - 22 jaar oud - met Karel III, bijgenaamd De Dikke († 888). Niemand had verwacht dat deze dommige, bekrompen en onbekwame man nog eens het rijk van zijn voorvader Karel de Grote († 814; feest 28 januari) zou gaan besturen. Maar dat kwam er toch van door de dood van zijn vader, zijn oom en zijn twee broers. Zo werd hij koning van Italië, Frankrijk en Duitsland. Als klap op de vuurpijl werd hij in 881 door paus Johannes VIII († 882) ook nog tot keizer gekroond! Het was zijn taak om de kerk te beschermen tegen de Saracenen, zijn rijk te behoeden voor de invallen van de Noormannen en binnen de grenzen van zijn machtsgebied de vrede te bewaren. Geen van deze drie opgaven bracht hij tot een goed eind. Zijn rijk viel uiteen in tientallen koninkrijkjes waarna hijzelf op 13 januari van het jaar 888 overleed.

 

Op dat moment stond keizerin Richardis hem allang niet meer terzijde. Want na 19 jaar huwelijksleven werd zij in 881 door haar man aangeklaagd op beschuldiging van echtbreuk met kanselier Liutward. Bij het onderzoek dat erop volgde bleek dat het huwelijk tussen haar en Karel nooit bezegeld was door seksuele omgang. Omdat zij ook nu nog steeds volhield maagd te zijn, moest het dus niet moeilijk zijn haar onschuld vast te stellen. Volgens sommige bronnen gebeurde dat door de vuurproef.

 

Zij bleek inderdaad onschuldig. Zij vergaf Karel zijn verblind optreden, maar zag af van een verder huwelijksleven met hem en trok zich terug in klooster Andlau in de Elzas, dat zij zelf enige jaren tevoren in 884 op het erfgoed van haar vader had gesticht. Volgens de legende was het een beer geweest die haar de precieze plaats voor het toekomstige klooster gewezen had. Ze nam er de sluier aan en leidde tot haar dood rond 896 het leven van een kloosterlinge. Ze werd er ook begraven.

 

Verering & Cultuur
In 1049 werd ze door paus Leo IX († 1054) officieel heilig verklaard.
Zij is patrones van de Elzas. Tot op de dag van vandaag trekken mensen naar haar graf te Andlau om er te bidden. Haar voorspraak wordt ingeroepen tegen ziekte, brandwonden, brandgevaar en vuur.
Zij wordt afgebeeld als keizerin; met vlammen; als abdis (met staf) soms in gezelschap van een beer.