Spiegelpaviljoen

Het spiegelpaviljoen is in z’n geheel een kunstwerk. Binnenin is er gelegenheid voor iedere vorm van kunstuiting zoals muziek of dans maar ik zie het gebouw in eerste instantie meer als een beleving. Zoalsgezegd kom je in dit paviljoen om ruimte te ervaren; wat doet het licht, kleur, wat doet de schaduw, wat doet de spiegel?

De contour van de spiegels zijn hoekig, maar vrij; het lijken dansers in beweging. Het glas erom heen heeft een structuur van lijnen met blank en gekleurd gefused glas. De glasplaten met lijnen vallen over elkaar en de lijnen gaan door elkaar lopen.

Je komt door de zuidkant binnen en kijkt naar de noordgevel.

Bij binnenkomst hebben de oost- en westgevels een warme kleur en deze warme kleur verloopt van warm naar koel richting de noordgevel. De noordgevel heeft een grote schakering van blauw en purper.

Spiegels tegen de noordgevel reflecteren een mix van álle kleuren uit de omgeving.

De spiegels zijn als enige ondoorzichtig en geven, samen met de structuur van het gebouw, een scherpe schaduw.

Het paviljoen is 5 bij 5 meter